 |
 |
|
| |
"Ben je nu al thuis?" De uitdrukking op Rogiers gezicht is een mengeling van verbazing en teleurstelling. Hij had zich verheugd op een avondje ongestoord online gamen met bier en chips. "Ehhmm...Nick had weinig tijd, we hebben alleen even iets gedronken..". Ik schop mijn pumps uit en wil de kamer uit lopen. Ik ben als de dood dat Rogier aan me zal merken dat ik zojuist op de penis van een andere man heb liggen zuigen. "Maar ben je nu aangenomen?" Ik denk even na. Ben ik eigenlijk aangenomen? "Ja", antwoord ik. "Hij is heel tevreden over me." Rogier springt op van de bank en loopt op me af. Hij grijpt me vast en kust me vol op de mond. Van schrik deins ik terug. "Dat is fantastisch nieuws!" roept hij blij en kijkt me dan onderzoekend aan. "Je klinkt helemaal niet blij!"
"Ik..ik heb een beetje hoofdpijn...ga jij maar lekker verder gamen, ik wil liever naar bed." Ik maak me los uit zijn omhelzing en vlucht de trap op naar boven.
Als ik eindelijk in mijn bed lig durf ik mijn gedachten af te laten dwalen naar de avond die achter mij ligt. Nicks gezicht zie ik voor me en ik voel een vreemde steek in mijn onderbuik. Ik druk mijn gezicht in het kussen en laat mijn hand afdwalen naar mijn kruis. Mijn kutje voelt vochtig en heet. Mijn clitje is gezwollen en hard en ik begin het zachtjes te masseren met mijn ring- en middelvinger. Even duw ik mijn vingers naar binnen ik voel hoe nat ik eigenlijk ben. Ik begin mezelf zachtjes te vingeren met mijn kletsnatte vingers. Iedere keer als ik mijn vingertoppen over mijn gevoelige clit laat glijden gaat er een soort elektrische schok door mijn onderlichaam. Ik denk terug aan Nick en de gedachten aan zijn dwingende handen winden me vreselijk op. Ik had hem willen proeven, ik had zijn zaad willen slikken. Kreunend en schokkend kom ik binnen een paar minuten klaar. Ik stop mijn vingers in mijn mond en beeld me in dat het zijn vingers zijn. Gretig lik ik mijn sappen van mijn vingers.
8.10 uur. Ik sta voor mijn kledingkast en weet niet wat ik aan moet trekken. Nick wil geen broeken meer zien, heeft hij gezegd. Ga ik zijn bevel echt opvolgen? Even voel ik de behoefte om opstandig te zijn, maar ik pak eigenlijk automatisch een zwart kokerrokje uit de kast en combineer dat met een zwart met zilver gestreepte blouse. De kokerrok heeft aan de achterkant een split die ongeveer vijf centimeter onder mijn kruis eindigt. Gecombineerd met zwarte kousen en hoge pumps. Tevreden bekijk ik mezelf in de spiegel van de kledingkast. "Zooooooo...dat ziet er goed uit!" Rogier komt in zijn boxershort de slaapkamer binnenlopen. Rogier kan ook wel wat lichaamsbeweging gebruiken", denk ik als ik kijk naar de vetrollen die over de rand van zijn strakke short puilen. Ongemerkt vergelijk ik hem met Nick, die stevig gebouwd is maar een verrassend strak lichaam bleek te bezitten. Want dat weet ik. Want ik zat er met mijn neus bovenop gisteravond. Letterlijk. Onmiddellijk voel ik dat mijn lichaam reageert op mijn gedachten. Ik schud mezelf wakker uit mijn dagdroom, kus Rogier op zijn mond, wens hem een prettige dag en pak mijn handtas. "Fijne dag lieverd!" roep ik en ik haast me de deur uit.
Ik wil Nick graag zien maar tegelijkertijd ook helemaal niet zien. Hij heeft iets in me wakker geschud, een heerlijk gevoel van opwinding en spanning, maar aan de andere kant schaam ik me kapot en voel ik me vernederd. Hij is mijn baas! Zo kan hij me niet behandelen, dit is geen gezonde werksituatie. Op kantoor probeer ik zo goed en kwaad als ik kan de dag op te starten. Ik lees Nicks emails en probeer de vragen van cliënten te filteren om Nick werk uit handen te nemen. Rond half 10 hoor ik hem op de gang, roepend tegen een collega: "goedemorgen Nancy!" Even later hoor ik dat hij de deur van zijn kamer dichtslaat. "Ook goedemorgen", mompel ik tegen mezelf. Ik pak zijn post op en loop mijn kamer uit. Ik kijk naar het lampje onder het bordje met Nicks kamernummer. Het brandt niet. Iedere adviseur heeft zo'n lampje naast de kamerdeur dat geactiveerd kan worden om aan te geven dat hij of zij niet gestoord wenst te worden. Ik raap al mijn moed bijeen, klop tweemaal op de deur en duw de klink naar beneden.
Nick zit achter zijn bureau en tuurt naar het beeldscherm van zijn laptop. Hij kijkt niet op als ik binnenkom en ik zie een frons op zijn voorhoofd. Ik aarzel. Hij heeft echter in het begin gezegd dat ik altijd bij hem mag binnenlopen omdat ik zijn secretaresse ben. Zijn lichaamstaal vertelt me echter dat hij niet gestoord wil worden. "Goedemorgen Nick", zeg ik zachtjes maar hij antwoordt niet. Ik loop op zijn bureau af en leg het stapeltje post op het puntje van zijn bureau. "A-alsjeblieft", stamel ik en blijf even wachten. Nick reageert nog steeds niet. Ik blijf staan, onzeker over het feit of ik nog even moet wachten op instructies voor de dag of weg moet lopen. Na enkele ongemakkelijke seconden besluit ik maar te vertrekken. Ik ben me bewust van mijn hele lichaam als ik de eindeloze vier meter naar de deur bewandel. Als in slow-motion lijk ik over het tapijt te lopen, als een houterige pop die niet weet waar ze haar handen moet houden.
Als ik achter mijn pc zit besef ik pas dat mijn handen trillen. De eerste ontmoeting na het avontuur van gisteravond en hij kijkt niet eens naar me! Gedurende de dag ontvang ik diverse instructies van Nick via de email. Hij geeft aan druk te zijn met een memorandum en hij wil niet gestoord worden. Pas om 4 uur vanmiddag zal hij weer beschikbaar zijn voor overleg of voor het tekenen van stukken. De hele dag ben ik bezig met het weren van mensen die "even" bij Nick willen binnenlopen en het voorbereiden van alle documenten die hij om 4 uur zou kunnen tekenen. Om 4 uur open ik zijn deur en loop zijn kamer binnen met mijn brievenboek. Hij lijkt mijn aanwezigheid niet eens op te merken en gaat rustig verder met het intikken van een bericht op zijn Blackberry. Ik leg mijn brievenboek op zijn bureau en wacht. Nick tikt rustig verder op zijn telefoon. De stilte werkt verlammend en maakt me onzeker. Ik draai me om en loop naar Nicks vergadertafel om documenten te ordenen, alles om maar iets te doen zodat ik niet voor zijn bureau hoef te staan, niet wetend wat te doen met mezelf. "Als je me iets komt brengen wil ik dat je hier blijft staan en wacht op mijn instructies. Ik word nerveus van dat gedartel van jou." Onzeker loop ik terug naar Nicks bureau. Stilte. Na wat een eeuwigheid lijkt, legt Nick zijn telefoon weg en opent het brievenboek. Hij heeft me nog steeds niet aangekeken. Rustig en zonder iets te zeggen bekijkt hij alle stukken en zet zijn handtekening waar nodig.
Ik weet me inmiddels echt geen houding meer te geven. Kan ik gaan zitten op één van de twee stoelen die voor het bureau van Nick staan en die gebruikt worden door collega's die iets met hem willen bespreken? Is dat gepast? Ik kies ervoor te blijven staan en vouw mijn handen over elkaar. Zo zoek ik steun bij mezelf, houd ik mezelf een beetje vast. Eindelijk is Nick klaar met tekenen. Hij sluit het boek en wacht even. Zucht. Pakt het boek op en gooit het naast me neer, op de grond. Verschrikt kijk ik hem aan. Eindelijk kijkt hij op en ontmoet mijn blik. Ik kan zijn uitdrukking niet lezen. Wat betekent dit? Hij vouwt zijn handen voor zijn mond, alsof hij bidt en zegt: "Raap het maar op." Ik richt mijn blik op het boek op de grond en voel weerstand in me opkomen. "Oprapen." Ik weet niet wat me bezielt maar ik buk en pak het boek van de grond. Net als ik me wil oprichten hoor ik: "blijf zo maar staan. Til je kont op." Mijn kont optillen? Ik sta met mijn rug naar Nick gericht! Toch gehoorzaam ik.
En zo sta ik, minutenlang, mijn handen op het boek dat nog steeds op de grond ligt, gebogen, met mijn kont in de lucht. Erger nog, mijn kont richting Nick. Minuten tikken voorbij, ik hoor Nick werken op zijn toetsenbord en op een gegeven moment gaat zijn telefoon over. Hij neemt op en ik hoor hem zeggen: "Hi Pepijn. Nee, ik ben op kantoor." Stilte. "Nee, je kunt nu even langskomen, ik heb zeker tijd voor je. Ik zie je zo!" Hij legt de telefoon neer. Okee, genoeg gespeeld. Pepijn is de directeur, hij komt blijkbaar nu langs. Dit is niet grappig meer. Ik richt me op maar hoor Nick onmiddellijk zeggen: "jij blijft staan waar je staat." "Maar..." begin ik mijn protest. "Houd je mond, had ik gezegd dat je kon spreken?" Ik ben te geschokt om iets terug te zeggen, maar in mijn hoofd gaat het tekeer. Ik kan niet meer helder nadenken. Waar is deze man mee bezig?
Het zweet breekt me uit, ik zie al voor me hoe Pepijn zo binnenkomt en me zo gebukt ziet staan met mijn kont uitnodigend naar Nick uitgestoken. "Nick..." smeek ik en hij moet de angst in mijn stem gehoord hebben, want hij antwoordt: "wat is er meisje?"
"Nick... dit kan toch niet?"
Stilte.
"Nick.." het kost me nu moeite de paniek in mijn stem te verbergen.
Er wordt op de deur geklopt.
|
Ik sta buiten, niet wetend wat ik moet doen. Zal ik meteen naar de tram lopen of moet ik toch even op Nick wachten? Ik kan het niet maken om weg te lopen zonder iets te zeggen maar ik zie er erg tegenop om hem nog onder ogen te komen. Ik wip onrustig van de ene voet op de ander in een poging warm te blijven. Eindelijk stapt Nick door de deur naar buiten. "Hoe ga je naar huis?" vraagt hij.
"Met de tram."
"Nee. Je staat hier gewoon te rillen van de kou. Ik breng je naar huis. Dat is het minste wat ik voor je kan doen."
De ijzige noordoostenwind heeft me inmiddels al aardig afgekoeld, ik voel mijn benen in de dunnen zijden kousen bijna niet meer. Zijn aanbod klinkt zeer aanlokkelijk. "Prima", antwoord ik.
Ik volg Nick naar zijn auto. Het blijkt een Audi Q7 te zijn en ondanks alles moet ik glimlachen. Echt een auto voor hem, groot, log en in staat om over alles en iedereen heen te walsen zonder dat je het in de gaten hebt. Ik nestel me in het zwarte leer en ben blij als de auto binnen een minuut heerlijk warm begint te worden. Nick is een roekeloze chauffeur. Hij negeert rode verkeerslichten en heeft een broertje dood aan voorrang verlenen. Hij praat niet en daar ben ik eigenlijk blij om, ik hoop dat hij al zijn aandacht op het verkeer richt en mij veilig thuis brengt. Voor de tweede keer die avond voel ik me niet gemakkelijk in zijn aanwezigheid.
Twintig minuten later rijden we de straat in waar ik woon. Hij heeft me niet gevraagd naar mijn adres, kennelijk heeft hij zelf uitgevonden waar ik woon. Ongewild voel ik me een beetje gevleid. Ik verwacht eigenlijk dat Nick de auto even stopt voor mijn huis om me uit te laten stappen, maar hij rijdt een stukje verder en fileparkeert zijn auto op een leeg plekje voor de deur van de buren. Ik wil zo snel mogelijk weg uit deze auto, weg van Nicks zwijgende aanwezigheid die me zo in de war brengt. Net als ik mijn mond opendoe om hem te bedanken voor de lift, pakt hij mijn beide handen vast. Zijn greep is zo stevig dat de ring die ik van Rogier heb gekregen in het vlees van de middelvinger en pink van mijn rechterhand worden geperst. Als reactie op de pijn probeer ik mijn handen terug te trekken, maar Nick heeft ze in een ijzeren greep. "Kijk me aan" klinkt het streng en dreigend. Deze toon heb ik niet eerder van hem gehoord en verschrikt kijk ik op. Ik probeer in zijn ogen te kijken maar zijn gezicht is gehuld in het duister.
Het gaat zo snel dat ik me nauwelijks realiseer wat er gebeurt, maar plotseling laat hij mijn handen los en besef ik dat mijn rechterhand op de een of andere manier vastgeketend zit aan het stuur. Vol ongeloof kijk ik naar de handboeien. Ik hang over de versnellingspook, ik zit zodanig vast dat ik niet rechtop kan zitten. Niet alleen hang ik over de versnellingspook, mijn gezicht is slechts enkele centimeters verwijderd van Nicks borstkas. Ik ruik zijn aftershave, een zware, mannelijke geur. Ik blijf onbewegelijk zitten, bang als een gevangen dier, wachtend op wat er komen gaat. Ik zie zijn borstkas op en neer gaan en hoor hem zwaar ademhalen. Hij tilt mijn kin op en kust me. Een hongerige, dwingende kus. Zijn tong glijdt diep mijn mond binnen en ik voel zijn handen door mijn haar glijden. Nick draait plukken haar rond zijn vingers en trekt mijn hoofd hard naar achter, zonder zijn mond van de mijne te halen. Hij zuigt op mijn tong en bijt zachtjes in mijn onderlip. De diepe tongzoen maakt me ongelofelijk geil en een kreet van opwinding klinkt achter in mijn keel. Onmiddellijk trekt Nick zich terug, zijn vingers nog steeds stevig verstrengeld in mijn haren. Ik besef dat mijn ogen gesloten zijn en dat ik hijg van opwinding.
"Je vindt het dus toch wel lekker?" klinkt het spottend.
Ik weet niet wat ik moet zeggen. Op nog geen twintig meter afstand van de auto gaat een deur open en ik zie een buurman naar buiten komen met een vuilniszak. Ik schrik. Wat als hij me nu zo ziet?
Ik heb echter geen tijd om na te denken want Nick duwt mijn hoofd naar beneden en ik beland met mijn gezicht in zijn kruis. Ik voel zijn harde, warme pik tegen mijn wang. Ik heb niet eens in de gaten gehad wanneer en dat hij zijn broek heeft losgeknoopt. "Melanie, zuig me", kreunt hij en ik ruik zijn geur, voel zijn pik kloppen tegen mijn wang. Mijn gevoel van geilheid groeit. Ik vergeet alles om me heen, denk nog even aan de buurman met de vuilniszak maar besluit dat dat nu niet belangrijk is. Voorzichtig pak ik met mijn vrije hand zijn pik vast en neem zijn eikel in mijn mond. Ik proef het voorvocht dat zich naar buiten heeft geperst en met mijn tong smeer ik het uit over het gladde vel. Ik neem de eikel in mijn mond en masseer hem met mijn tong, genietend van de zoute smaak van Nicks voorvocht.
Nick heeft echter andere plannen, ik voel een hand in mijn nek en met kracht duwt hij mijn mond over zijn schacht. "Laat me maar eens zien wat je kunt." Hij probeert zijn pik tot in mijn keel te duwen. Ik raak in paniek, ik heb het gevoel dat ik stik. Wat probeert hij te doen? Hij is te groot, hij past niet helemaal in mijn mond, hij kan me niet dwingen! Hij houdt me vast en laat me niet los. Ik verzet me hevig en mijn vrije hand klauwt in het rond in een poging hem van me weg te duwen, mezelf te bevrijden uit zijn greep.
Hij trekt me hard aan mijn haar omhoog, zijn pik glipt uit mijn mond en ik snak naar adem. De tranen lopen over mijn wangen en het vocht loopt uit mijn neus. Hij probeert me weer te zoenen, maar ik verzet me en bijt in zijn lip. Lachend duwt hij mijn hoofd weer richting zijn kruis en met één hand houdt hij zijn pik omhoog zodat hij mijn mond er weer overheen kan duwen. Hij gebruikt nu beide handen om mijn hoofd op en neer over zijn pik te bewegen. Ik geef mijn verzet op en merk dat het gemakkelijker en minder pijnlijk is als ik zijn bewegingen volg. Ik kan alleen maar hopen dat het snel ophoudt.
Plotseling laat Nick me los. Hij trekt me van zijn pik af en duwt me rechtop. "Hmm, je stelt me enigszins teleur, dit kan veel beter." Hij maakt de handboeien los. "Ik stel voor dat je je makeup even checkt voordat je naar binnen gaat." Ik kijk hem vol ongeloof aan. "Jij, jij...wat heb je gedaan?" Hij buigt zich naar me toe, steekt een hand onder mijn jurkje en gaat recht op zijn doel af. De vingers die hij vervolgens in mijn mond stopt zijn kletsnat. "Dit heb ik gedaan", zegt hij, "ik zie je morgen. Vanaf nu wil ik niet meer zien dat je een broek draagt." Ik open het portier en struikel bijna als ik op mijn hoge hakken de auto uit vlucht. Ik voel me verward en gebruikt, maar op een vreemde manier ook opgewonden. Als ik mijn sleutel in het slot van de voordeur steek, hoor ik Nick wegrijden.
De man blijft op mijn kutje inbeuken. Ik krom mijn rug iets meer om zijn stoten beter te voelen. Ik sluit mijn ogen en concentreer me op het gevoel van de pik in mijn mond en de stoten in mijn kut. Ik geef me over aan een intens orgasme, mijn lichaam verstrakt. Ik durf niet te kreunen. De harde stoten in mijn kut duwen mijn mond automatisch over de pik voor mijn gezicht. Ik laat me meevoeren op dit ritme terwijl ik geniet van mijn orgasme. Ik hoop maar dat Tom het niet in de gaten heeft.
Ik word gedwongen de pikken van de mannen diep te pijpen en ik begin kramp in mijn kaken te krijgen. Onophoudelijk wordt er hard op mijn billen geslagen, het begint echt ondragelijk pijn te doen. Tom grijpt in als een van de mannen mijn kontje te hard neukt. Ik haal opgelucht adem. Het lijkt wel of het tempo steeds opgevoerd wordt tot een punt waarop ik bang ben dat ik het niet meer aankan.
Mijn sufgeneukte lichaam wordt van het bankje getrokken. Ik wankel op mijn hakken en laat me meevoeren. Ik moet er vreselijk uitzien en schaam me. Ik laat mijn hoofd hangen zodat mijn haren mijn besmeurde gezicht bedekken. Tl-verlichting floept aan en ik knipper tegen het felle licht. De mannen hebben een schandblok ontdekt met daarop het woord "stoephoer". Een van de mannen laat me het woord hardop zeggen en merkt spottend op dat dit een woord is dat goed bij me past. Ik word in het schandblok geplaatst. Tom neemt op zijn hurken plaats voor me, hij dwingt me hem in zijn ogen te kijken. Ik kijk hem aan, wil hem smeken op te houden, wil hem smeken me nóg meer te geven. Het maakt me geil, maar het beangstigt me tegelijkertijd.
Het schandblok is wankel en dreigt steeds om te vallen. Ik zie me al met mijn gezicht op de grond klappen. Oeps, foutje, sorry! Natuurlijk is het een ongemakkelijke positie. Een van de mannen is achter me bezig en klaagt dat ik probeer me van hem te onttrekken. Hoe moet ik dat doen? denk ik vertwijfeld. Ik kan geen kant op. Een flink pak slaag op mijn kont is het gevolg en ik heb ondertussen zin om mijn naaldhak in het scrotum van iemand te plaatsen. Als het blok voor de derde keer dreigt om te vallen roep ik Toms hulp in. Dit trek ik niet.
Tot mijn grote opluchting word ik bevrijd uit het schandblok en naar een rond bed getrokken. Daar gaat het geweld onverminderd door. Ik hoor iemand opmerken dat "ze moe begint te worden" en eindelijk staan ze me toe te gaan liggen. Ik probeer de mannen zo goed en kwaad als het gaat oraal te bevredigen maar het gaat grotendeels aan me voorbij. Ik krijg de opdracht mijn kutje te vingeren. Het idee dat er vier opgewonden mannen om me heen staan krijgt weer de overhand en ik krijg snel een orgasme. Ik ben niet de enige want na een paar minuten voel ik de eerste warme klodders zaad op mijn buik belanden. Mijn borsten worden ondergespoten en ik voel sperma in mijn mond belanden. Ik slik het snel door want het is veel. Het belandt op mijn kin, mijn wangen, op mijn tong.
Ik blijf achter op het rubber, naakt, besmeurd, sufgeneukt. Ik sluit mijn ogen en probeer het geweld te verwerken. Ik ben geil, onbevredigd, bevrijd, besmeurd. Ik hoor hoe de mannen zich aankleden en met Tom kletsen. Ze lachen, ik kan hun woorden niet verstaan. Ik blijf roerloos liggen tot Tom naast me staat. Hij heeft alles gefilmd. De champagne wacht en ik hunker naar zijn armen maar hij wil me niet. Eerst zal ik moeten douchen om de geur van de mannen van me af te spoelen.
Ik wip onrustig van de ene onmogelijk hoge hak op de andere. Allerlei gedachten schieten door mijn hoofd. Zou hij me hier laten hangen? Heeft hij het pand verlaten? Ineens staat hij weer naast me, ik heb hem niet terug horen komen. Hij knoopt mijn blinddoek los en tot mijn ontzetting lijkt de kamer ineens vol mannen te staan. Tom draait zich om en loopt bij me weg. "Blijf bij me!" wil ik roepen. Mijn knieën beginnen te knikken. Hier heb ik geen zin in, dit kan ik niet, hier ben ik niet op voorbereid! Allerlei protesten willen zich door mijn mond een weg naar buiten banen, maar mijn adem stokt in mijn keel. Dit is mijn straf. Ik weet dat dit niet gemakkelijk zal worden. Ik heb hem verdiend. Ik verman me en sluit even mijn ogen voordat de mannen zich op me storten. Ik ben er klaar voor. Nou ja, soort van.
Ik tel er vier. Hun handen zijn overal, voelen, knijpen, kneden, slaan. Een vinger wordt ruw in mijn mond gestoken en ik begin er op te zuigen. Ik proef sigarettenrook. Het testosteron in de kamer is bijna voelbaar. Mijn jurkje wordt over mijn heupen omhoog geschoven en er verdwijnen vingers in mijn kut. Ik weet dat ik erg nat ben, ik voelde het geil al eerder langs mijn benen druipen. De mannen maken grove opmerkingen en noemen me hoer, een slet. Het jurkje wordt nog verder omhooggetrokken tot mijn borsten ontbloot zijn. Gretige vingers grijpen mijn tepels en knijpen er venijnig hard in. Ik probeer me te onttrekken aan hun greep maar mijn onmogelijke houding belet me. De tikken op mijn billen zijn net zo gemeen. Het zachte vlees wordt niet ontzien door de mannen. Ze slaan er op los alsof er geen zenuwbanen in de huid verstopt zitten. Ik word betast en bekeken alsof ik een stuk vee ben, te koop op de markt.
Iemand schopt tegen mijn enkels. "Vooruit, doe je benen uit elkaar!" Ik probeer zo goed mogelijk te gehoorzamen, heel veel speling heb ik echter niet omdat mijn handen zo ver boven mijn hoofd geknoopt zitten. Blijkbaar zijn mijn openingen op deze manier voldoende toegankelijk voor hem want ik voel hoe een pik mijn kut in geduwd wordt. De man begint me hard te neuken en moet mijn best doen om mijn evenwicht te bewaren. Zijn stoten hebben effect op me, ik voel hoe mijn angst plaats maakt voor een gevoel van geilheid. Ik raak in een roes, het is warm, er gebeurt van alles om me heen en het wordt wazig voor mijn ogen. Ik kijk niet naar de gezichten van de mannen, ik geef me over aan mijn gevoel en concentreer me op mijn lichaam. Vaag dringt het tot me door dat ik Tom zie, hij staat op een afstandje en filmt het tafereel met zijn telefoon. Hij kijkt naar het schermpje, niet naar mij. Een vage glimlach speelt om zijn lippen. Ik voel een vaag gevoel van vernedering.
De man achter me blijft op me inbeuken en de rest gaat onverminderd door met het betasten en mishandelen van mijn lichaam. Door het geweld hang ik half in de boeien en het gevoel verdwijnt uit mijn linkerhand. Tom doet de suggestie me van mijn jurkje te ontdoen en eindelijk word ik losgeknoopt. Met een opgelucht gevoel laat ik mijn armen langs mijn lichaam vallen. Mijn linkerhand begint onmiddellijk te tintelen.
De mannen duwen me richting een zwart bankje op kniehoogte en ik word gedwongen plaats te nemen op handen en knieën. "Wat dacht ze, dat je haar vanavond mee uit eten zou nemen?" klinkt het spottend. "Ze weet waarom ze hier is," is het rustige antwoord van Tom. Heel veel tijd om op adem te komen heb ik niet want er wordt onmiddellijk een pik in mijn kontje gepropt. De eigenaar van dit lid laat er geen gras over groeien en begint meteen op me in te beuken. Een harde pik verschijnt voor mijn gezicht. "Open die mond," klinkt het en automatisch wijken mijn lippen uiteen bij het horen van dit bevel. Ik probeer hem zo lekker mogelijk te verwennen maar het is niet gemakkelijk de druk van mijn lippen constant te houden doordat ik met geweld geneukt wordt.
In het half uur of uur dat volgt word ik onafgebroken in mijn kutje of kontje geneukt en heb ik constant een pik in mijn mondje. Ik beland in een staat van opwinding, concentratie, geilheid waarin ik me bijna niet meer bewust ben van tijd of van mijn omgeving. Af en toe word ik door de stoten van de man die me neukt tot ver over de pik in mijn mond geduwd, soms trekt de man die voor me staat me aan mijn haren over zijn pik. Soms worden me twee pikken aangeboden die tegelijkertijd of afwisselend mijn mond in gedrukt worden. Ik zuig, ik lik, ik kokhals, ik slik, ik kwijl, ik weet dat de tranen over mijn gezicht lopen en dat mijn make-up geruïneerd is. Ik moet er ondertussen uitzien als een straathoer die in de regen heeft gelopen. De mannen roepen me vernederende woorden toe. Maar ik ben me er niet van bewust, ik geniet met volle teugen en voel me sexy en hoerig tegelijk. Een van de mannen heeft een bijzonder prettig ritme en hoewel ik weet dat het niet de bedoeling is dat ik ook maar enig genot aan deze straf beleef, storm ik met volle kracht af op een orgasme.
Tijd voor straf. Ik heb het verdiend.
We hebben de hele avond voor ons, we moeten praten. "Ik kijk uit naar vanavond", schreef hij in een chat eerder die dag. "Ik ook," antwoordde ik, maar dat was deels leugen, deels waarheid. Dit wordt onze eerste ontmoeting sinds onze ruzie van vorige week. Ik weet dat mijn gedrag niet onbestraft zal blijven. Diner bij kaarslicht? Vanavond niet.
Ik plaag hem als we onderweg zijn naar een voor mij onbekende bestemming. "Waar gaan we naartoe?" vraag ik maar hij laat zich niet uit de tent lokken. Ik ben nerveus maar probeer dit niet te tonen.
We belanden uiteindelijk op een industrieterrein en hij zet de auto stil voor een loods. Dit wordt vast een kale kerkersetting waarbij ik aan de vloer vastgeketend wordt en het leven uit me gezweept wordt. Hij doet zijn best maar, zo'n straf raakt me nu niet.
Hij stapt uit en ik wacht op hem in de auto. Het regent buiten en ik heb geen zin nat te worden terwijl hij probeert de beheerder of eigenaar te pakken te krijgen. Ik heb ook geen zin iemand die ik niet ken onder ogen te komen. Iemand die waarschijnlijk weet waarvoor ik hier ben. Uiteindelijk komt hij me halen en we betreden de loods. Ik zie een lege bar en er staan een aantal plastic stoelen op een rij. Het lijkt op een vreemd soort wachtruimte. Hij stelt me voor aan de beheerder, ik schud de man stevig de hand en probeer hem in de ogen te kijken terwijl ik me voorstel als "valerie". De man ontwijkt mijn blik, mompelt iets en ergens beginnen vaag alarmbellen te rinkelen in mijn hoofd.
Mijn Meester en de man lopen verder de ruimte in, langs een aantal schotten die de wachtruimte afscheiden van de rest van de loods. Ik hoor ze praten maar kan ze niet verstaan. Ik besluit plaats te nemen op één van de stoelen en mijn oog valt op een fles champagne op de bar. Zouden we dan toch iets gaan vieren vanavond? Na een paar minuten keren de mannen terug. "Veel plezier vanavond," zegt de man maar kijkt me nog steeds niet aan. Eindelijk zijn we alleen.
Tom pakt me bij de hand en leidt me een gang door richting een ingerichte bdsm-studio. Hij neemt me in zijn armen en kust me hartstochtelijk. Ik voel de spanning enigszins van me afglijden en geef me over aan zijn liefkozingen. "Ik ga van je genieten vanavond," fluistert hij me toe. Ik raak in vervoering door zijn kussen en aanrakingen. Zijn sterke handen glijden over mijn lichaam en ik voel zijn vingertoppen over mijn tepels glijden. Ik draag geen bh. Hij liefkoost me, fluistert lieve woordjes in mijn oor, kijkt me liefdevol aan. In zijn ogen ben ik een prinses. Ik lach maar ik voel het niet.
Terug naar de werkelijkheid. Het licht in de ruimte is bijzonder lelijk. TL-verlichting. Ruw wordt ik voorover gedrukt over een ronde leren poef, mijn billen worden ontbloot. Ik sidder even als zijn vlakke hand mijn huid raakt. Hij spaart me niet. Ik bijt op mijn lip. "Vanavond ga ik met je afrekenen" fluistert hij in mijn oor. Het is niet gepast te antwoorden. Binnen enkele minuten hang ik voorover met mijn armen achter mijn rug omhoog aan een takel. Ik kan niet anders dan mijn wang op het leer te laten rusten. Ik voel zijn warme lid tegen mijn kont drukken. Ik ben niet voorbereid op het geweld dat volgt.
Het duurt niet lang voor Tom zich diep in mijn darmen ontlaadt. Dit is de meest gewelddadige anale verkrachting geweest die ik ooit heb ondergaan en ik sta te trillen op mijn benen. De poef en de takel ondersteunen me en voorkomen dat ik door mijn knieën zak. "Je kut druipt," hoor ik hem spottend zeggen. Het was ongekend geil.
Hij bevrijdt mijn armen uit de takels, trekt me omhoog, weg van de poef. Ik word omgedraaid en weer worden mijn armen omhoog getakeld tot ik bijna hang en mijn schoenen nog net de grond raken. "Je bent echt een slet. Je gedrag was ontoelaatbaar." Ik ben er zeker van dat er nu een geseling zal volgen en ik probeer er
onderuit te komen. "Het spijt me zo, ik zal het echt nooit meer doen," smeek ik. Ik heb niet gezien waar Tom de blinddoek vandaan heeft gehaald, maar voor ik het weet wordt me het zicht ontnomen. Hij kust me teder en ik voel mijn kutje branden. Nu ik zo genadeloos in mijn kont geneukt bent schreeuwt mijn kut om aandacht. "Neuk me," smeek ik hem.
"Je hebt je als een slet gedragen, dan zal je ook weten waar een slet voor dient." De ruimte voelt kil als ik besef dat hij me alleen heeft achtergelaten en ik huiver.
Vandaag werd er in een gesprek op Twitter gedold over een vertrek naar een zonnig oord en onmisbare bagage items. Eén van de dames stelde dat een collar en high heels de enige voorwerpen zijn die ingepakt hoeven te worden. Meer heb je niet nodig.
Ik heb geen collar. Ik wil wel heel graag een collar. In het verleden was het een soort vanzelfsprekendheid. Na enkele ontmoetingen kreeg ik een collar van mijn Meesters. Zonder ceremonie, zonder poespas. Het was een accessoire wat kennelijk bij het bdsmspel hoorde. Hij is Meester, ik ben sub, dus draag ik zijn collar. R, een mislukte wannabe, wilde me aanlijnen aan een hondenriem. Vriendelijk bedankt, maar nee. De hondenriem bleef verstopt in de kofferbak, uit het zicht van moeder de vrouw. Een alternatief kwam er niet.
Met W. heb ik veel gemaild maar een ontmoeting heeft nooit plaatsgevonden. Ik ben geen prinsesje en ik hoef niet overladen te worden met kadootjes, maar een man die mij vertelt dat ik zelf een collar moet aanschaffen omdat hij van een uitkering leeft...next!
Van K. kreeg ik een gouden enkelbandje. Ik draag alleen zilver en heb eigenlijk een hekel aan goud. Goud kleurt niet mooi bij mijn huid en ik vind het een tikkeltje ordinair. Ik baalde ontzettend want ik moest het ieder moment van de dag dragen. De fashionista in mij ging hier echter niet mee akkoord. Natuurlijk zei ik tegen K. dat ik zijn collar droeg. De waarheid was dat het lelijke hoopje schakels alleen het daglicht zag als ik een afspraak had met mijn Meester. Niet echt een toonbeeld van een gehoorzame sub.
En toen kwam T. in mijn leven. Voor het eerst kon ik me overgeven aan een man die de ware slavin in mij naar boven haalde. Deze mooie man maakte me tot de zijne, vanaf de eerste ontmoeting was ik verliefd. Enkele ontmoetingen later lag ik in zijn armen en ik zag het vuur in zijn ogen ontbranden. Hij kuste me en bleef me zoenen. Zijn kussen werden intenser, hij leek me te willen verorberen. Ik zag hem als het ware verliefd op me worden. Het was duidelijk, we hadden elkaar gevonden en wilden elkaar nooit meer kwijt. Automatisch ging ik er vanuit dat ik gecollared zou worden. Ik wachtte onbewust op het moment waarop hij mij een zichtbaar teken van onze verbondenheid zou overhandigen of aanmeten. Dat moment bleef uit. Ik werd er een beetje onrustig van, zelfs onzeker. Zou hij me niet speciaal genoeg vinden? Zou hij niet willen dat anderen zouden zien dat ik bij hem hoorde? Zou hij in het bijzijn van zijn vrienden de schijn willen wekken niet gebonden te zijn?
Na veel gepeins besloot ik het hem te vragen. Zo nonchalant mogelijk liet ik het vallen tijdens een gesprek. T. blijkt een andere kijk op collaring te hebben dan de meeste dominante mannen die ik heb ontmoet. Voor hem is een collar als een trouwring. De collar is dus voor die ene speciale vrouw die hij nooit eerder heeft ontmoet. Die vrouw die zowel slavin als levenspartner zal zijn. Ik ben die ene speciale vrouw voor hem en ik zal gecollared worden. Als het moment daar is.
Tijdens een speciale ceremonie, waarbij alleen BDSM-vrienden aanwezig zullen zijn, zal hij mij de zijne maken. Met een brandmerk, met zijn initialen. Het zal pijnlijk zijn, het zal totale overgave zijn. Ten overstaan van iedereen.
Ik kijk met heel mijn hart uit naar die dag. Terwijl ik dit schrijf lopen de tranen over mijn wangen. Ik hou zo van hem maar we zijn nog niet samen.
Soon darling....soon.
"Tiger Lily". Ik kijk naar het bord waar de vertrektijden van de tram op verschijnen en zucht inwendig. Nog tien minuten voordat de eerstvolgende lijn 14 komt. Ik duik een beetje weg in mijn bontkraag en trek mijn handen terug in mijn mouwen. Het is vandaag ijzig koud en er waait een straffe wind. "Tiger Lily...!!" hoor ik iemand naast me sissen op indringende toon. Ik schrik op uit mijn gedachten. Shit, dat is mijn wachtwoord!
Naast me staat een knappe, goedgebouwde man in een mooi donkergrijs pak. Hij is lang en torent boven me uit. Met een ietwat geïrriteerde blik in zijn donkere ogen kijkt hij op me neer. Ik sla mijn ogen neer. Gedraag je, denk ik. Je wist dat dit ooit zou gebeuren.
Mijn Dom heeft me ooit een wachtwoord gegeven. Dit wachtwoord kan ooit, door iemand - man of vrouw - gebruikt worden. Als iemand het wachtwoord naar mij uitspreekt weet ik dat die persoon door mijn Dom op mij afgestuurd is. Ik zal die persoon dan ook blindelings kunnen vertrouwen. Het is de bedoeling dat ik die man of vrouw volg en álles doe wat mij opgedragen word. Het wachtwoord is slechts eenmaal geldig, dat is de veiligheid die mijn Dom me verzekert.
Meer dan elf maanden nadag ik de code in een ansichtkaart overhandigd kreeg van mijn Dom, hoor ik hem nu uitgesproken worden door een vreemde man op het station. Plotseling opkomende zenuwen verlammen me en ik dwing mezelf de man in de ogen te kijken. Mijn blik zegt genoeg. "Meekomen jij." De man loopt weg van de tramhalte, steekt over naar een parkeerplaats en loopt resoluut naar een zwarte BMW. Ik volg hem gedwee en ik dwing mezelf mijn verstand op nul te zetten. Nog voor ik de auto heb weten te bereiken, stapt de man in en start de motor. Ik open de passagierdeur en vlei me in het koude beige leer. "Tom had gezegd dat je voor geen problemen zou zorgen. Sta je daar een beetje te suffen. Ik heb je wel drie keer moeten roepen trut." "Het spijt me meneer," stamel ik en kijk naar mijn handen die ik maar in mijn schoot heb gelegd. Ik weet me geen houding te geven tegenover deze boze vreemdeling. "Je hebt vijf minuten van mijn tijd lopen verspillen." Ik zwijg maar, weet niet wat ik moet zeggen.
We rijden weg van de parkeerplaats. De man rijdt hard, remt op het laatste moment voor verkeerslichten en auto's voor ons en snijdt andere auto's af. Onwillekeurig zet ik me schrap in mijn stoel. De man zwijgt. Ik zwijg ook maar. Ik verlang naar een geruststellend woord van Tom en onderdruk de neiging mijn telefoon te pakken om hem een berichtje te sturen. De rit gaat over de snelweg, de stad uit, een industrieterrein op. Na twintig lange minuten stopt de auto uiteindelijk bij een loods met een zwarte deur. De man opent het portier en stapt uit. Zonder mij een blik waardig te keuren loopt hij naar het gebouw en opent de deur van de loods. Ik overweeg uit te stappen en heel hard weg te rennen. Weg naar de bewoonde wereld, daar vind ik wel iemand die mij aan een taxi kan helpen, misschien een lift terug kan geven naar de stad. Mijn rotsvaste vertrouwen in Tom helpt me echter kalm te blijven. Ik weet dat ik in goede handen ben. Dat moet wel, dat heeft hij me beloofd...
Je bent hard als ik de broek van je kostuum en boxershort over je heupen omlaag trek. Ik zit geknield voor je op de grond en kijk naar je op. Het is schemerig in de kamer omdat de zonneschermen bijna gesloten zijn, op een centimeter of tien na. De namiddagzon is echter allang achter het huis verdwenen. Ik kan de uitdrukking op je gezicht bijna niet zien maar ik zie je ogen glanzen in het weinige licht dat door de ramen naar binnen valt. We lijken allebei onze adem in te houden. In het huis klinkt geen geluid, buiten roept een kind om zijn moeder. Een enkele auto passeert door de straat.
Ik ben naakt, op een paar onmogelijk hoge zwarte stiletto's na. Dit was je wens, je wilde mijn lichaam zien, toegang kunnen hebben zonder beperkingen. We hebben niet veel tijd.
Ik hoor je ademhaling steeds zwaarder worden. Je bent hongerig, geil. Je bent hier maar voor één ding. Je wilt je afreageren op je slet, alleen zij kan je de ontlading bieden die je zo nodig hebt. Ik heb de afgelopen dagen gemerkt dat je onder grote druk stond. "Ik wil je," drong je aan. "Ik wil je mond voelen." Toen je zojuist mijn slaapkamer binnenkwam voelde ik je ongeduld en je drang om te bezitten. Je verspilde geen woorden, trok me in je armen voor een harde, pijnlijke kus op mijn mond, mijn lippen uiteen gedwongen door je hongerige tong. Lang duurde die hartstochtelijke zoen niet. Je greep een handvol lange blonde haren en dwong me met kracht op de knieën.
Ik richt mijn blik weer op je lid, dat fier overeind staat, de eikel ontbloot, wachtend op mijn warme lippen. Ik zie de gezwollen aderen op je schacht en laat het puntje van mijn tong er even langs glijden. Je ballen zijn strak en gespannen en ik durf ze niet aan te raken op dit moment. Ik weet hoe gevoelig je bent. Hongerig snuif ik je geur op. Ik hunker naar je zaad dat ondertussen mijn levenselixer is geworden, mijn medicijn, mijn heroïneshot. Als een verslaafde stort ik me op je pik. Het is altijd even afwachten hoe lang je me mijn gang laat gaan dus ik grijp mijn kans. Ik plaats mijn handen op je heupen en laat je pik zo diep mogelijk in mijn mond verdwijnen. Ik voel je eikel tegen mijn huig en hoor je kreunen.
Snel trek ik me terug en beweeg onmiddellijk weer over je schacht, mijn lippen iets meer druk uitoefenend. Nu duw ik hem zo diep dat ik een beetje moet kokhalzen. Nog grijp je niet in, dus al zuigend laat ik je pik weer uit mijn mond glijden. Ik richt me vervolgens op je eikel, laat mijn tong over de zachte gladde rand glijden, beroer het gaatje even en lik het gevoelige randje. Loom blijf ik het randje likken en kijk je aan. Je kijkt glazig op me neer, je borst beweegt hevig op en neer. Ik weet dat ik je kan laten klaarkomen door alleen dit plekje te verwennen met mijn mond.
Maar jij hebt andere plannen. Plotseling plaats je beide handen op mijn achterhoofd en duwt je pik met kracht mijn mond binnen. Ik probeer uit alle macht om niet tegen te stribbelen maar je stoten op te vangen. Met lange, diepe halen neuk je mijn mond, trekt je af en toe even terug als ik kokhals en me uit reflex probeer terug te trekken. Ik weet hoe heftig en geil dit eruit ziet. Ik heb het laatst gezien op een filmpje dat je van ons had gemaakt. Je had de dag na het maken van de film kleine stukjes gestuurd naar mijn telefoon. Twee keer 45 seconden. Ik opende de bestanden terwijl ik achter mijn bureau zat op kantoor. Ik ben opgestaan, naar het toilet gelopen en heb me tot een orgasme gevingerd terwijl het eerste filmpje nog niet eens afgelopen was. En daarna nog een keer, en nog eens. En 's middags weer. Ik kon het filmpje niet uit mijn gedachten zetten.
Je neukt mijn mond alsof het mijn kutje is. Tussen je stoten door probeer ik adem te halen maar ik heb het zwaar. Ik heb soms moeite met je diepe stoten. Je hebt mijn handen niet vastgebonden en ik heb ook geen bevel gekregen ze uit de weg te houden. Ik plaats één hand op je bovenbeen en met de ander streel ik je strakke ballen. Je begint hevig te hijgen en trekt me hard aan mijn haar van je pik. Ik weet dat je me nu zult gaan neuken maar ik heb een missie: ik wil je zaad. Ik weet dat ik hiermee tegen je wil in ga en dat is ook vaak mijn probleem. Mijn wil is te sterk en mijn verlangen te groot. Deze middag ben ik echter bereid de gevolgen van mijn ongehoorzame gedrag te dragen. Ik heb je veel te lang niet gezien.
Ik grijp je heupen vast en stort me weer op je pik. Je duwt je heupen naar achteren en probeert mijn mond te ontwijken. Ik zet me echter schrap en begin te zuigen terwijl je pik half in mijn mond zit. Ik duw mijn hoofd tegen je buik en hou je billen stevig vast. Ik neuk je met mijn mond, zuig, lik en liefkoos je. Ik voel je opwinding groeien, je pik schokt in mijn mond en lijkt te groeien, harder te worden. Je trekt hard aan mijn haar. Ik ben ongehoorzaam, ik neem terwijl dat niet mijn recht is. Ik voel je verzet echter breken als je greep op mijn haar verslapt en ik je harder hoor kreunen. Ik verhoog de druk van mijn lippen, zuig harder, laat je pik dieper in mijn mond stoten. Grommend spuit je je zaad diep in mijn keel. Ik houd me stil, beweeg niet totdat je orgasme voorbij is. Je pik schokt hevig na in mijn mond en ik sluit mijn ogen. Ik weet dat ik inmiddels drijfnat moet zijn.
Het weekend kruipt voorbij, tot overmaat van ramp heb ik niets leuks gepland waardoor mijn aandacht afgeleid wordt van Nick. Rogier, mijn vriendje, is dit weekend bij zijn ouders in Zwitserland. Ik ben blij dat hij even niet in de buurt is. Dat zou alles nog verwarrender maken. Eindelijk breekt de maandagochtend aan. Ik kleed me zorgvuldig aan, kies voor mooie zijden kousen onder het zwarte jurkje en een wit kanten bh-tje met bijpassend broekje. Ik besteed extra zorg aan mijn haar en stop mijn make-up spulletjes in mijn tas. Op kantoor zie ik bij het openen van mijn inbox dat Nick mij vanmorgen vroeg een mail heeft gestuurd. Hij zal thuis een aantal telefoontjes plegen en een advies schrijven. Waarschijnlijk komt hij dus niet naar kantoor. Hij verwacht mij echter om 6 uur bij restaurant De Waterman in het centrum van de stad.
Enigszins opgelucht begin ik aan mijn werk. Ik had zijn keurende blik nu niet kunnen verdragen, op deze manier kan ik me rustig voorbereiden op vanavond.
Om 5 uur duik ik het toilet in om mijn make-up en haar bij te werken. In het felle licht van de tl-lampen ben ik niet tevreden over het eindresultaat. Ik zie geen mooie vrouw, in plaats daarvan zie ik een onzeker meisje met teveel make-up en een enigszins verschrikte blik in haar grote ogen. In de tram beginnen de zenuwen op te spelen. Ik heb Nick niet meer gezien sinds die dinsdagmiddag en ik weet niet hoe ik op hem zal reageren. Ook zie ik er tegenop alleen het restaurant binnen te stappen. Tot mijn grote opluchting staat Nick bij de deur te wachten, rustig een sigaret rokend. Het is koud vanavond maar het lijkt hem niet te deren. Zijn donkergrijze jas hangt open en hij draagt geen handschoenen. Als hij mij ziet verschijnt er een grote glimlach op zijn gezicht. "Daar ben je, ik wist wel dat je zou komen." "Ik had niet het idee dat ik een keus had", antwoord ik en ik schrik van mijn brutale toon. "Heel goed, heel goed", lacht Nick en leidt me het restaurant binnen, zijn hand losjes op mijn elleboog. Hij is een echte heer, helpt me uit mijn jas en staat erop mijn stoel aan te schuiven. Hij vraagt niet wat ik wil drinken maar bestelt twee glazen champagne. Een gevoel van opwinding gaat door me heen. Zo anders dan Rogier, die geen beslissing kan nemen zonder eerst mijn mening te vragen. Ik vind het prettig als een man de leiding neemt.
Ik vraag hem naar zijn trip naar Londen en hij vertelt over de besprekingen die hebben plaatsgevonden. Zijn woorden dringen eigenlijk niet tot me door, ik ben veel te nerveus om me te concentreren. Het meisje van de bediening brengt ons de champagne. Nick glimlacht even naar haar om haar te bedanken en richt zijn aandacht meteen weer op mij. Het meisje straalt terug en aarzelt even. Misschien hoopt ze op nog een glimlach. Nick heeft echter geen aandacht meer voor haar en onzeker druipt ze af. Nick reikt me mijn glas aan en heft het zijne voor een toost. "Op een lange en bevredigende samenwerking!" zegt hij en kijkt me met een twinkeling in zijn ogen aan. "Neem gauw een slokje", voegt hij eraan toe, "misschien kalmeer je dan een beetje." Deze man leest mij als een boek! Ik neem snel een slokje en ben aangenaam verrast door de verfijnde smaak. Dit is niet de bubbeltjeswijn die ik gewend ben.
"Ik zal met de deur in huis vallen. Ik neem zeker niet iedere secretaresse die ik in dienst heb mee uit eten. Qua werk ben ik zeer tevreden over je. Je bent nauwkeurig, eerlijk en denkt na over dingen die mij niet interesseren maar die wel belangrijk zijn."
Behoedzaam zet ik mijn glas op tafel neer, benieuwd naar wat er gaat komen.
"Ik vind je heel erg aantrekkelijk Melanie, dat heb ik vorige week al tegen je gezegd. Je weet dat ik een go-getter ben, ik kom altijd snel ter zake en krijg meestal mijn zin."
Weer dat lachje.
"Je weet dat ik getrouwd ben en kinderen heb?"
Ik knik.
"Mijn vrouw en ik hebben een, nou ja, hoe zal ik het omschrijven...een semi-open huwelijk."
Ik geloof mijn oren niet. Waar gaat dit gesprek naar toe?
"Af en toe heb ik een...minnares. Mijn vrouw weet dat ik mijn behoefte bij haar alleen niet kan bevredigen, maar wil verder niets weten van de hoed en de rand."
Hij kijkt op van zijn glas en kijkt me aan.
"Snap je wat ik daarmee bedoel?"
Als ik niets zeg, gaat hij verder op een iets scherpere toon. "Ik bedoel ermee dat ze niet wil weten wat ik uitspook, maar dat ze er wel mee akkoord gaat."
"Ik kan me daar niets bij voorstellen, Nick", antwoord ik zacht. "Als je met iemand trouwt dan zweer je elkaar toch eeuwige trouw?"
Hij gooit zijn hoofd in zijn nek en begint hardop te lachen. "Wat ben je toch een heerlijk onschuldig ding!"
Plotseling buigt hij zich over de tafel en pakt mijn beide handen vast.
"Melanie, ik wil jou als mijn minnares. Ik heb gezien hoe je naar me kijkt en ik voel de spanning tussen ons. Waarom zouden we niet van elkaar genieten?"
Plotseling ben ik heel kalm. "Omdat ik een vriend heb van wie ik toevallig heel veel houd en omdat ik vind dat dit niet kan."
Hij leunt achterover en vouwt zijn handen in zijn nek. Hij kijkt me spottend aan. "Maar je zegt niet dat je het niet zou willen."
"Ik wil graag dat er een einde komt aan dit "beoordelingsgesprek" en dan wil ik naar huis. Ik blijf gewoon voor je werken en doe net of dit gesprek nooit heeft plaatsgevonden."
Hij haalt zijn schouders op. "Prima, ook goed, dat vind ik een mooie professionele houding. Ik stel voor dat je alvast je jas pakt en dan gaan we. Ik breng je in ieder geval even naar huis."
Enigszins teleurgesteld sta ik op en loop naar de garderobe. Is dat alle moeite die hij voor me doet? Hij krijgt toch altijd wat hij wil? Ik tik mezelf op de vingers. Je wilt dit niet, zeg ik tegen mezelf, hij is getrouwd en jij hebt een relatie. Het kan niet, punt uit. Ik neem mijn jas aan van het meisje dat ons eerder de champagne bracht. Ik negeer haar verbaasde blik en loop zo snel mogelijk het restaurant uit.
"Misschien moet je dat kettinkje niet meer dragen, het trekt steeds mijn aandacht naar je borsten." Ik schrik op uit mijn gedachten. Heb ik dat nou goed verstaan? Ik zit net te denken aan het vlees dat ik ben vergeten uit de vriezer te halen, wachtend tot Nick, mijn baas, klaar is met het doornemen van de brieven die ik heb opgesteld. Hij zit tegenover me en kijkt me met een ondeugende blik aan. Ik voel dat ik van kleur verschiet en stamel: "s-s-sorry?" "Dat hangertje, dat bungelt precies tussen die mooie borsten van je," zegt hij rustig. Onzeker kijk ik neer in mijn decolleté - iets te diep vandaag, realiseer ik me. Met een ruk til ik mijn hoofd op en kijk hem verschrikt aan. Hij zit me met een scheef glimlachje op te nemen. Zijn grote handen liggen voor hem op de vergadertafel. Ik heb weleens naar die handen gekeken en stiekem gefantaseerd over hoe het zou zijn als ze over mijn lichaam zouden glijden...
Twee maanden geleden ben ik als secretaresse bij dit bedrijf, een trustkantoor, komen werken. Het was de bedoeling dat ik voor twee managers zou werken, maar na mijn gesprek met Nick kreeg ik te horen dat ik alleen aan hem verbonden zou zijn. Ik ging maar al te graag akkoord, de andere manager was een vrouw en ik werk niet graag voor vrouwen. Ze zijn vaak pietluttig en gericht op kleine onbenulligheden, mannen zijn veel beter in staat met een helicopterview te werken. Nick is 42 en ik ben 26 - een redelijk groot leeftijdsverschil, maar het klikt heel goed tussen ons. Ik vind mijn baas een aantrekkelijke man. Hij is lang, stevig gebouwd en gezegend met een prachtige bos donkerbruin, golvend haar dat hij achterover gekamd draagt. Als hij onder druk staat of geconcentreerd bezig is heeft hij de neiging zijn handen door zijn haar te halen, waardoor lokken ontsnappen aan hun keurige model en langs zijn gezicht vallen. Dit geeft hem een kwajongensachtige uitstraling. Vooral als hij zijn stropdas tijdens verhitte telefoongesprekken en onderhandelingen driftig losknoopt en van zich af gooit en het bovenste knoopje van zijn overhemd losmaakt is hij onweerstaanbaar sexy. Het verbaast mij zeer dat ik op deze manier denk. Zo ken ik mezelf niet. Ik heb sinds een half jaar een nieuwe vriend, een heel ander type dan deze man. Het verontrust me dat ik op een andere manier dan zakelijk naar mijn baas kijk. Ik voel me soms ongemakkelijk als hij dicht in mijn buurt komt. Erger nog, ik heb gemerkt dat mijn lichaam op hem reageert. Ik probeer deze gevoelens weg te stoppen en te negeren. Ik ben geen slet, ik heb slechts een paar vriendjes in mijn leven gehad, ben nog nooit vreemdgegaan en wil dat zo houden.
"Waar denk je aan?" zijn stem haalt me weer terug in de werkelijkheid. Ik moet iets zeggen, ik lijk wel een idioot. "I-ik schrik een beetje van je opmerking", zeg ik zachtjes terwijl ik naar de tafel staar, bang om hem aan te kijken. "Ik zie het", klinkt het spottend, "je krijgt er harde tepels van." Ik mompel iets onduidelijks, sta op van mijn stoel en raap mijn papieren in hun plastic mapjes bij elkaar. Ik heb het plotseling erg warm, ik moet deze kamer uit. Natuurlijk glijden enkele mapjes uit mijn handen op de grond. Ik buk om ze op te rapen, maar hij is me iets te snel af. Hij raapt de papieren op voordat ik ze kan pakken en duwt ze in mijn handen. "Kijk me eens aan", zegt hij en ik kijk hem in de ogen. "Je bent een mooie vrouw, Melanie, daar is niets mis mee." Na wat een eeuwigheid lijkt, ruk ik mijn ogen los van de zijn, neem de papieren uit zijn handen aan en loop zonder iets te zeggen zijn kamer uit. Met knikkende knieën loop ik terug naar mijn bureau. De rest van de middag kan ik niet meer nadenken en tot overmaat van ramp voel ik dat mijn kutje brandt van verlangen. Ik ga naar het toilet en voel dat ik nat geworden ben. Binnen een paar minuten vinger ik mezelf naar een intens hoogtepunt, maar het geeft me geen bevredigd gevoel.
Als ik terug loop naar mijn kamer heb ik het gevoel dat iedereen aan me kan zien wat ik zojuist heb gedaan. Ik strijk mijn rok glad en neem weer plaats achter mijn bureau. Ik heb mail van Nick. In zakelijke bewoordingen geeft hij de details van een meeting in Londen door en vraagt of ik een vlucht en hotel voor hem wil regelen. Voor drie nachten. Dat betekent dat ik hem zeker tot het weekeinde niet zal zien, het is nu nog maar dinsdag... Deze gedachten verdring ik snel en stort me vervolgens op het regelen van de reis. Het is juist goed dat ik hem even niet zal zien, zo krijg ik de kans mijn gedachten en gevoelens weer op orde te brengen zonder dat hij in de buurt is.
In de dagen die volgen ben ik druk met allerlei bezigheden, ik ontvang af en toe mails van Nick maar zijn berichtjes zijn kort, zakelijk en to-the-point. Zie je wel, ik heb me verbeeld dat hij me aan het verleiden was, waarschijnlijk praat hij altijd op een flirterige manier met vrouwen. Ik heb gemerkt hoe de andere vrouwelijke medewerkers hun hand door hun haar halen en blousjes iets lager trekken als Nick een ruimte binnenkomt. Vrouwen reageren op hem. Ik begin me net weer veilig te voelen als ik op vrijdagmiddag om half 5 een mail van hem krijg. "Maandagavond neem ik je mee uit eten om de afgelopen weken te bespreken en het einde van je proeftijd te vieren. Natuurlijk wil ik graag dat je blijft. Draag dat strakke zwarte jurkje met die mooie zwarte hoge pumps. Daar zie ik je graag in." Mijn wangen beginnen te branden. Wat denkt hij wel niet? Ik zou het mailtje eigenlijk meteen door moeten sturen naar HR. Waarom doe ik dat eigenlijk niet? "Omdat hij iets in je losmaakt," fluistert een duivels stemmetje in mijn hoofd. "Hij maakt je geil." "Niets daarvan!" roept het brave meisje terug. "Je gaat niet zomaar met een vreemde man uit eten! Zo'n beoordelingsgesprek hoort gewoon op kantoor plaats te vinden!" Maar het duiveltje wint... Ik wil weten wat er die maandagavond zal gebeuren.
|
|
|
|
|
